|
|
|
Agnieszka Fajks JAK DZIAŁA LLOYD'S of LONDONKORZYŚCI I ZAGROŻENIAW przypadku umów binding authority dużej wagi nabiera określenie i monitorowanie wysokości składki brutto, która może wpłynąć w ciągu roku z tytułu ubezpieczeń, zawartych w ramach binding authority. Wynika to z faktu, iż syndykaty Lloyd'sa do pomiaru swojej pojemności akceptacyjnej używają składki przypisanej brutto, która stanowi sumę limitów składki poszczególnych członków Lloyd'sa (underwriting members).Zachowanie kontroli i niedopuszczenie do przekroczenia pojemności akceptacyjnej syndykatu jest nie tylko ważne ze względu na bezpieczeństwo ubezpieczonych, lecz również samych członków korporacji, których limit składki jest odzwierciedleniem ich aktywów, wniesionych do specjalnego trustu, noszącego nazwę Funduszu w Lloyd'sie, stanowiącego zabezpieczenie posiadaczy polis w przypadku niewypłacalności syndykatów. Przekroczenie tego limitu naraża członków korporacji, a zwłaszcza Names, na zwiększone i często nie chciane ryzyko, związane ze zbytnim zaangażowaniem w danym syndykacie i podniesienie własnego limitu poprzez wniesienie dodatkowych środków do Funduszu. Limit składki brutto, uzyskanej w ramach danej umowy binding authority jest określony w treści umowy, a coverholder jest zobowiązany do ciągłego monitorowania wysokości całkowitej składki brutto i informowania underwritera o jej poziomie oraz możliwym przekroczeniu określonego w porozumieniu limitu. Ograniczenia dotyczą również rodzaju ubezpieczanych ryzyk. Binding authorities nie dotyczą umów otwartego pokrycia dla ryzyk morskich, oraz ryzyk innych niż morskie, w formie line slip. Mianem line slip określa się porozumienia zawarte pomiędzy grupą underwriterów, reprezentujących różne syndykaty, a brokerem Lloyd'sa, gdzie w odniesieniu do określonej klasy ryzyk, imiennie określeni underwriterzy (tzw. liderzy) z wyżej wymienionej grupy mogą akceptować ryzyka, przedstawione przez brokera Lloyd'sa, w imieniu pozostałych underwriterów, zgodnie z warunkami porozumienia. Pomimo faktu, iż coverholder podlega dokładnej weryfikacji, dodatkowym zabezpieczeniem, mającym na celu zachowanie kontroli nad działalnością coverholdera, jest zapis w treści umowy, według którego tylko imiennie wymienione osoby (pracownicy firm brokerskich lub pośredników ubezpieczeniowych) upoważnione są do zawierania umów w imieniu underwritera. Te osoby nie mogą delegować dalej swoich uprawnień, wynikających z zawartej umowy, bez pisemnej zgody underwritera. Korzyści Podstawową korzyścią zastosowania binding authorities dla underwriterów jest uzyskanie dostępu do nowych, często zagranicznych rynków. Szacuje się, że wpływy składki, generowane przez binding authorities, dochodzą nawet do 40% całości wpływów Lloyd'sa (czyli około 4 miliardów funtów). Tak wysoki udział składki, uzyskanej dzięki binding authorities wskazuje, że poprzez zastosowanie tego instrumentu syndykaty Lloyd'sa mogą oferować ubezpieczenia o wiele szerszej rzeszy klientów na całym świecie. Binding authorities niosą ze sobą znaczne uproszczenie procedur uzyskania akceptacji dla danego ryzyka. Proces obsługi klienta przez brokera przebiega o wiele szybciej i sprawniej, a co najważniejsze - jest w większości przypadków o wiele tańszy, niż bezpośrednie zapytanie, skierowane do underwritera. Poza tym prowizja brokerska, uzyskiwana z zawartych w ramach binding authority umów ubezpieczenia jest wyższa od przeciętnej i wynosi około 20 - 35%. Tak wysokie prowizje są wynikiem przeniesienia ciężaru prowadzenia administracji, związanej z daną umową, z underwritera na brokera. Często całość dokumentacji jest przechowywana w siedzibie brokera, a underwriter otrzymuje tylko comiesięczne zestawienia przypisu składki i, w odpowiednich przypadkach, wypłaconych odszkodowań. Również ubezpieczający może wynosić korzyści, wynikajace z zawarcia umowy ubezpieczenia w ramach binding authority. Podstawową i bezsporną korzyścią jest szybkość obsługi. Poza tym przekazanie wszelkich istotnych informacji, dotyczących ryzyka brokerowi - coverholderowi traktowane jest automatycznie jako poinformowanie samego ubezpieczyciela. Nie wchodzi więc w grę odmowa wypłaty odszkodowania w przypadku, gdy underwriter nie został poinformowany przez brokera o istotnych faktach, mających wpływ na zwiększenie ryzyka. W takim przypadku klient nie jest narażony na dodatkowy stres, spowodowany odmową wypłaty odszkodowania, oraz koniecznością kierowania roszczenia do własnego brokera. Zagrożenia Pomimo oczywistych korzyści zastosowanie binding authority wiąże się również z ryzykiem, które ponoszą obie strony. Delegowanie uprawnień zawsze wiąże się ze zwiększonym ryzykiem, w obliczu którego staje strona delegująca. W przypadku underwriterów Lloyd'sa ryzyko to dotyczy opóźnień w przepływie informacji. Najczęściej administracja programu pozostaje w rękach coverholdera, a przepływ informacji (border składkowych, szkodowych) dotyczących zużytkowanej pojemności akceptacyjnej czy szkodowości, następuje z pewnym opóźnieniem. Dla syndykatów jest to wyjątkowo niekorzystne, zwłaszcza pod koniec roku kalendarzowego, kiedy należy uważnie monitorować pojemność akceptacyjną i dokapitalizować syndykat, lub zakończyć przyjmowanie nowych ryzyk w momencie, gdy limit dla danego syndykatu zostanie przekroczony. Rozliczanie za pomocą border również uniemożliwia szybką reakcję w przypadku wysokiej szkodowości. Nawet w przypadku szybkiego rozpoznania niebezpieczeństwa, wypowiedzenie umowy podlega zazwyczaj standardowemu okresowi wypowiedzenia (30 dni), co powoduje, iż niekorzystne dla syndykatu umowy mogą być zawierane w jego imieniu jeszcze przez jakiś czas. Jeśli mamy do czynienia z nieograniczoną binding authority i w jej ramach coverholder jest upoważniony do rozpatrywania szkód, ryzyko jest tym większe. Coverholder nie jest stroną umowy ubezpieczenia, natomiast underwriter jest odpowiedzialny za szkody, rozpatrzone przez coverholdera, a ta odpowiedzialność może być czasami znacznie większa, niż dostarczanie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, kiedy coverholder niesłusznie odmówi wypłaty odszkodowania. Straty w tym wypadku dotyczą nie tylko niezadowolenia klientów i utraty dobrego wizerunku, lecz również zasądzenia kar pieniężnych w przypadku, gdy klient decyduje się na rozpatrzenie sprawy na drodze sądowej. Wprawdzie underwriter może dochodzić swoich strat od coverholdera (dotyczy to również niesłusznie wypłaconych odszkodowań), lecz jest to działanie drugoplanowe, następujące po wypłacie odszkodowania.
Agnieszka Fajks |