|
|
|
BIPAR PRESS - Numer 11 - październik 2006W tym numerze:
Ankieta UE dotycząca konkurencji w ubezpieczeniach firm - Wstępny raport spodziewany na początku listopada 2006 W czerwcu 2005, Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji przy Komisji Europejskiej zajęła się istotnym badaniem sektora w zakresie ubezpieczeń firm. Celem badania jest określenie wszelkich praktyk ograniczających lub wypaczających konkurencję. Badanie Komisji obejmuje cały zakres produktów, a pośrednictwo ubezpieczeniowe również stanowi jego część. Ankiety zostały przesłane do kwietnia 2006 przez Dyrekcję Generalną ds. Konkurencji do różnych uczestników rynku (krajowych stowarzyszeń towarzystw ubezpieczeniowych i pośredników ubezpieczeniowych, grupy reprezentatywnej ubezpieczycieli i pośredników ubezpieczeniowych) w państwach UE , w celu zebrania informacji w kontekście tego badania sektorowego. Obecnie w Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji prowadzona jest analiza danych, przesłanych przez uczestników rynku ubezpieczeniowego. Komisja zamierza przedstawić do publicznej konsultacji wstępne sprawozdanie na początku listopada 2006, natomiast opublikowanie ostatecznego raportu spodziewane jest pod koniec 2006 roku. BIPAR czynnie monitoruje to przedsięwzięcie.. Wprowadzanie Dyrektywy o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym zdaniem Komisarza Charlie'go McCreevy'ego Zwracając się do Stowarzyszenia Brokerów Irlandzkich w dniu 20 października w Dublinie, Charlie McCreevy, Komisarz Europejski ds. Rynku Wewnętrznego i Usług, spodziewał się, że Dyrektywa o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym (IMD) posłuży jako katalizator przyspieszający transgraniczny obrót detaliczny w sektorze usług finansowych i przypomniał, że pośrednicy ubezpieczeniowi odgrywają centralną rolę w dystrybucji i sprzedaży produktów ubezpieczeniowych. W odniesieniu do wprowadzania IMD podkreślił, że Komisja systematycznie planuje ocenę dostosowania całego prawodawstwa europejskiego, i dlatego IMD stanie się przedmiotem oceny we właściwym czasie. Komisja przesłała pismo do wszystkich innych państw członkowskich z prośbą o dalsze informacje i wyjaśnienia. Komisarz dodał ponadto, że Grupa Robocza ds. Pośredników CEIOPS zastanowi się nad możliwymi sposobami ulepszenia Dyrektywy o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym w przyszłości. Wyjaśnił, że Komisja przygotuje w przyszłym roku raport na temat wprowadzania IMD w praktyce po przeprowadzeniu dyskusji z ekspertami w CEIOPS i państwach członkowskich. Podkreślił jednocześnie, że wkład środowiska zawodowego będzie mile widziany, podobnie jak zawsze "ceniony wkład naszych przyjaciół z BIPAR". Ocena IMD przez Komisję mogłaby posłużyć do poprawy tekstu na późniejszym etapie, jeśli okaże się to konieczne. Dyrektywa o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym - udział BIPAR w Grupie Ekspertów ds. Pośredników CEIOPS W dniu 29 września 2006, na zaproszenie Przewodniczącego, Victora Roda (Prezesa Urzędu Nadzoru Luksemburga ), przedstawiciele BIPAR (Paul Carty, Przewodniczący Komisji ds. Unii Europejskiej BIPARu oraz Isabelle Audigier z Sekretariatu BIPAR) uczestniczyli w spotkaniu grupy ekspertów CEIOPS ds. pośredników (1) i przedstawili główne zagadnienia praktyczne dotyczące wprowadzania IMD. BIPAR wyjaśnił, iż kwestie dotyczące definicji działalności pośredników ramach swobody świadczenia usług (FOS), definicji i stosowania przepisów dotyczących dobra ogólnego oraz ściślejsze wymogi informacyjne wymagają szybkiego załatwienia, o ile dyrektywa IMD ma zyskać dodatkową wartość w praktyce. Te trzy problemy są powiązane ze sobą. Jest rzeczą bardzo ważną, aby jasno określić, kiedy uznaje się, że pośrednik ubezpieczeniowy prowadzi działalność w ramach FOS w przyjmującym państwie członkowskim i dlatego potrzebuje uprzednio zawiadomić o swoim zamiarze rodzime państwo członkowskie, ponieważ w określonych przypadkach musiałby wtedy dostosować się do przepisów prawnych przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie przepisów dotyczących dobra ogólnego lub/ oraz ściślejszych wymogów informacyjnych. Ponadto BIPAR przedstawił niektóre krajowe problemy związane z wprowadzaniem IMD we Włoszech i w Hiszpanii. Grupa Ekspertów CEIOPS uwzględniła wszystkie uwagi przedstawione przez BIPAR i zobowiązała się do wspólnej pracy nad tymi zagadnieniami z Komisją Europejską w celu zapewnienia skutecznego wprowadzania Dyrektywy o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym w państwach członkowskich Unii. Następne działania podejmowane przez grupę roboczą to opracowanie zestawienia dotyczącego implementacji kluczowych przepisów IMD, doradztwo w zakresie najlepszych rozwiązań praktycznych oraz informowanie o zagadnieniach wynikających z praktycznego wdrażania IMD które wymagałyby ewentualnego doradztwa lub zaleceń Komisji Europejskiej. Victor Rod zgodził się przedstawić wyniki pracy grupy ekspertów podczas posiedzenia BIPAR w Paryżu. Konsultacja Komisji w sprawie stosowności wymogów EU w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności zawodowej pośredników Dyrektywa o Rynkach Instrumentów Finansowych (MiFID) nakłada na Komisję Europejską wymóg sprawozdań dotyczących nieustannej stosowności wymogów dotyczących ubezpieczenia odpowiedzialności zawodowej (PII) które są aktualnie nałożone na pośredników ubezpieczeniowych i inwestycyjnych w ramach prawa wspólnotowego. Celem raportu Komisji jest określenie, czy aktualne wymogi są proporcjonalne w stosunku do założonej odpowiedniej ochrony konsumentów, na podstawie wywieranego przez nie wpływu na rynek w państwach członkowskich. Komisja ma również stwierdzić, czy firmy na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego jako całości, albo w określonych krajach, doświadczają szczególnych trudności lub kosztów, chcąc uzyskać wymagane ubezpieczenie odpowiedzialności zawodowej. Wnioski mają służyć ocenie skuteczności obecnego systemu. W sierpniu 2006 Komisja Europejska opublikowała projekt raportu i zaprosiła zainteresowane strony do przesłania ewentualnych uwag do przedstawionego stanowiska i wstępnych wniosków.. Zagadnienie to wzbudza wielkie zainteresowanie BIPAR. Praktycy (pośrednicy inwestycyjni i ubezpieczeniowi) stowarzyszeni w BIPAR za pośrednictwem swoich krajowych stowarzyszeń muszą uzyskać ubezpieczenie odpowiedzialności zawodowej jako warunek niezbędny do świadczenia usług, zgodnie z wymogami prawa unijnego. BIPAR opracowuje swoje stanowisko dla Komisji Europejskiej w oparciu o konsultacje ze stowarzyszonymi organizacjami krajowymi. Ostateczna odpowiedź BIPAR będzie udostępniona w sekretariatach stowarzyszeń w poszczególnych krajach w listopadzie 2006 roku.. Przedstawiciel BIPAR podczas warsztatu Komisji na temat oceny Planu Działania w Zakresie Usług Finansowych (FSAP) 25 październiku 2006 w Brukseli, BIPAR, reprezentowany przez Paula Carty'ego, Przewodniczącego Komisji ds. Unii Europejskiej BIPAR uczestniczył jako mówca w warsztacie mającym na celu dostarczenie Komisji Europejskiej specjalistycznego doradztwa w kwestii sposobu i metodologii przeprowadzenia dogłębnej analizy wpływu gospodarczego Planu Działania w Zakresie Usług Finansowych (FSAP). Dyrektywa o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym (IMD), Dyrektywa o Rynkach Instrumentów Finansowych (MIFID), Dyrektywa o E-Commerce, Dyrektywa o Marketingu na Odległość - wszystkie one stanowiły elementy działań zawartych w Planie Działania w Zakresie Usług Finansowych. O ile BIPAR docenia wysiłki Komisji, by zrobić jak najlepszy użytek z FSAP, podkreśla jednakże, iż kilka lat może zająć ocena skuteczności mechanizmów FSAP, a zwłaszcza ich ekonomicznego wpływu na sektor ubezpieczeniowy, ponieważ wiele rozwiązań zostało właśnie zastosowanych, albo jeszcze nie zostało wprowadzonych w życie. Termin ma więc wpływ na wartość całego przedsięwzięcia. Ponadto, niespójne wprowadzanie wielu Dyrektyw FSAP wraz z krajowymi rozwiązaniami i nadużywaniem przepisów dotyczących dobra ogólnego czynią całe przedsięwzięcie jeszcze trudniejszym. W opinii BIPAR nie istnieją żadne oczywiste metody oceny ekonomicznego wpływu FSAP i przewidziane powinno być sektorowe podejście z analizą kolejnych rozwiązań. BIPAR wyjaśnił, że można uwzględnić wykorzystanie różnorodnych parametrów, takich jak koszty wdrażania poszczególnych rozwiązań (zwłaszcza irracjonalnych mechanizmów w odniesieniu do społeczeństwa) i inne wskaźniki pokazujące pośredni udział pośredników ubezpieczeniowych w drodze do osiągnięcia strategii lizbońskiej, czyli uczynienia gospodarki UE efektywniejszą i przyczynienia się do jej wzrostu i stworzenia nowych miejsc pracy. Europejskie prawo o zobowiązaniach i reforma prawa konsumentów - aktualizacja W październiku 2004, po publicznej debacie Komisja wydała Komunikat o Europejskim Prawie o Zobowiązaniach Umownych oraz o zmianie prawa wspólnotowego. Dokument ten stanowił wprowadzenie do dyskusji i zawierał propozycję opracowania Wspólnego Systemu Odniesienia (CFR) - swoistego podręcznika najlepszych rozwiązań w zakresie europejskiego prawa o zobowiązaniach umownych, zawierającego wspólne podstawowe zasady, standardowe definicje terminów prawnych okresów oraz ogólne modelowe zasady prawa o zobowiązaniach. Przepisy o ubezpieczeniach, takie jak wymogi informacyjne dla pośredników ubezpieczeniowych również powinny zostać zawarte w CFR. Do chwili obecnej nie nastąpił wyraźny postęp w pracach nad Wspólnym Systemem Odniesienia spowodowanym brakiem porozumienia w kwestii celów i ostatecznej formy. Podczas gdy Komisja pragnie stworzyć opcjonalne standardowe warunki oraz zasady dotyczące zobowiązań umownych, żeby wyeliminować przeszkody stojące na drodze Rynku Wewnętrznego, Parlament Europejski preferuje opracowanie europejskiego kodeksu cywilnego. W listopadzie tego roku Komisja podejmie decyzję w sprawie konieczności dalszych prac nad Wspólnym Systemem Odniesienia , a zwłaszcza jego dalszymi celami. BIPAR dotychczas aktywnie uczestniczył w sieci ekspertów CFR, która została utworzona przez Komisję pod koniec 2004 roku w calu organizowania warsztatów poświęconych prawu ubezpieczeniowemu. W kwestii zmiany obowiązującego prawa UE Komisja zdecydowała o przeanalizowaniu ośmiu dyrektyw konsumenckich pod kątem poprawności stosowanych tam terminów prawnych (zwłaszcza definicji terminu "konsument") i ich praktycznego wdrażania. Komisja planuje, by zakończyć tę analizę wydaniem Zielonej Księgi, w której omówiono by potrzebę przyszłej reformy prawa konsumenckiego. Według Komisji, ogólny przegląd wszystkich istniejących dyrektyw byłby lepszym rozwiązaniem, aniżeli tworzenie nowego instrumentu. legislacyjnego. Publikacji Zielonej Księgi towarzyszyć będzie trzymiesięczny okres konsultacji. BIPAR będzie kontynuował monitorowanie tego zagadnienia. VAT a usługi ubezpieczeniowe W dniu 15 marca 2006, Komisja Europejska wydała dokument konsultacyjny poświęcony "reformie prawodawstwa Wspólnoty w zakresie VAT i usług finansowych". Wstępne komentarze BIPAR dotyczące dokumentu zostały przedłożone Komisji Europejskiej 15 czerwca 2006 (kopia tego dokumentu została rozprowadzona do stowarzyszeń krajowych 16 czerwca). Delegacja Grupy Roboczej BIPAR ds. VAT spotkała się z Komisją Europejską 5 lipca, aby przedstawić stanowisko BIPAR i omówić zagadnienia z tym związane. Kolejne spotkanie BIPAR z Komisją Europejską odbędzie się 7 listopada, natomiast raport podsumowujący wyniki konsultacji zostanie opublikowany w nadchodzących tygodniach. BIPAR nadal będzie promować interesy sektora w tej kwestii w kontaktach z Komisją Europejską w nadchodzących tygodniach i miesiącach. Stanowisko BIPAR ( w skrócie) Obecnie Dyrektywa stanowi, że w państwach członkowskich transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, w tym także usługi pokrewne świadczone przez brokerów i agentów ubezpieczeniowych objęte są zwolnieniem. BIPAR stoi na stanowisku, że ewentualna nowa definicja zwolnionych rodzajów działalności powinna zostać oparta na określeniu, jak ubezpieczyciele i pośrednicy działają w sieci. Jakakolwiek nowa definicja zwolnionych rodzajów działalności powinna obejmować te, które są istotne dla funkcjonowania rynku ubezpieczeń w Unii Europejskiej. Dalsze szczegóły można zaleźć w dokumencie BIPAR, udostępnionym w Sekretariacie stowarzyszenia krajowego.. Zielona Księga o procesach o odszkodowanie za naruszenie antymonopolowych przepisów Komisji Europejskiej - Konsekwencje dla sektora ubezpieczeń 19 grudnia 2005 została przedstawiona do publicznej konsultacji Zielona Księga Komisji Europejskiej poświęcona procesom o odszkodowania za naruszenie antymonopolowych przepisów Komisji Europejskiej (prywatne postępowanie egzekucyjne). W Zielonej Księdze przedstawione zostały różne możliwości usprawnienia prywatnych powództw o odszkodowanie, zważając na warunki, pod jakimi osoby prywatne mogą wszcząć postępowanie egzekucyjne w sądach w państwach członkowskich. Określone zostały główne przeszkody powstające w poszczególnych kwestiach i przedstawione propozycje sposobów usprawnienia prywatnych działań w zakresie każdej z przedstawionych kwestii. Rozwój prywatnych postępowań egzekucyjnych w związku z naruszenia prawa Komisji Europejskiej o konkurencji może mieć ważne konsekwencje dla sektora ubezpieczeniowego w Europie. Firmy, które będą stosowały praktyki restrykcyjne, mogą nie tylko narazić się na ewentualne kary grzywny ze strony Komisji Europejskiej, ale mogą również otrzymać szereg skarg cywilnych. W chwili obecnej uwagi do Zielonej Księgi są poddawane analizie Komisji, która oceni ewentualną potrzebę podjęcia dalszych działań. Jednakże, Komisja w zasadzie już stwierdziła, że uważa podjęcie działań, by wyeliminować krajowe przeszkody w systemach legislacyjnych. za rzecz pożądaną, a Dyrektywa jest jedną z możliwości. Parlament Europejski podjął decyzję o wydaniu własnego raportu w sprawie Zielonej Księgi. Zostanie on sporządzony wspólnie przez Komitet ds. Prawnych i Komitet ds. Ekonomicznych i Monetarnych Oczekuje się, że ostateczne sprawozdanie zostanie przedstawione podczas sesji plenarnej w grudniu 2006. Zamówienia Publiczne - Propozycja Komisji nowej Dyrektywy o procedurach odwoławczych dotyczących zamówień publicznych W dniu 14 czerwca 2006, Komisja Europejska opublikowała propozycję nowej dyrektywy nowelizującej obowiązujące Dyrektywy (2) w sprawie procedur odwoławczych przy udzielaniu zamówień publicznych. Główna zmiana dotyczy tak zwanego "okresu zawieszenia". Władze publiczne będą zobowiązane odczekać 10 dni po przyznaniu zamówienia i przed jego podpisaniem, żeby umożliwić odrzuconym oferentom rozpoczęcie procedury odwoławczej. Nowa zasada będzie miała zastosowanie nie tylko do kontraktów wygranych drogą przetargu, ale też do kontraktów przyznanych bezpośrednio pojedynczemu oferentowi, co jest dozwolone tylko w wyjątkowych przypadkach i pod bardzo restrykcyjnymi warunkami. Według Komisji, podpisanie danej umowy sprawia, że skutki omawianej decyzji są prawie zawsze nieodwracalne. W związku z tym według nowych reguł umowa może zostać unieważniona, jeżeli została podpisana bezprawnie przez urząd publiczny w okresie zawieszenia. Aktualnie obowiązujące Dyrektywy o Środkach Odwoławczych nakładają na państwa członkowskie wymóg zapewnienia, , że procedury odwoławcze są dostępne przynajmniej dla osób, które wyrażają lub wyrażały zainteresowanie uzyskaniem danego zamówienia publicznego i które zostały, lub mogły zostać poszkodowane wskutek domniemanego naruszenia zasad. W stosunku do postanowień władz, podpisujących umowę, które naruszają prawo, należy zastosować skuteczne i szybkie środki odwoławcze przez sądy i /lub organy administracyjne. Według Komisji obecnie obowiązujące procedury krajowe nie zapewniają dostatecznej ochrony odrzuconym oferentom w przypadku nielegalnych bezpośrednio udzielonych zamówień publicznych i natychmiastowego podpisania takich umów. Nowa Dyrektywa powinna zagwarantować lepszą ochronę prawną spółek i zwiększyć zaufanie do uczestników rynku oraz zapewnić skuteczniejsze zasady zwalczania udzielania zamówień niezgodnie z prawem. Trwające obecnie dyskusje w Parlamencie Europejskim nad pierwszym czytaniem, skupiają się przede wszystkim wokół postępowania pojednawczego na poziomie Unii. Komisja podjęła decyzję o zniesieniu postępowania pojednawczego, które, jej zdaniem, powielało krajowe procedury i nie było stosowane przez firmy uczestniczące w przetargach . Parlament Europejski uznał decyzję Komisji za nieuzasadnioną i zwrócił się z prośbą o jej wyjaśnienie. Głosowanie Parlamentu Europejskiego nad tą propozycją odbędzie się podczas sesji plenarnej w kwietniu 2007 roku. ROME II - Rada Unii Europejskiej przyjęła Wspólne Stanowisko Na posiedzeniu w dniu 25 wrześniu 2006, Rada Unii Europejskiej przyjęła Wspólne Stanowisko wobec poprawionej propozycji Komisji - z lutego 2006 - w sprawie prawa stosowanego wobec zobowiązań pozaumownych (Rozporządzenie ROME II ). W swoim Wspólnym Stanowisku Rada poparła ogólną zasadę propozycji Komisji, że w transgranicznych przypadkach stosowane jest prawodawstwo kraju, gdzie szkoda powstaje, albo istnieje prawdopodobieństwo jej powstania. Ta zasada powinna mieć zastosowanie niezależnie od prawa kraju, gdzie miało miejsce zdarzenie, które doprowadziło do powstania szkody i niezależnie od prawa kraju, gdzie wystąpiły pośrednie konsekwencje zdarzenia. Ta ogólna zasada dopuszcza jednak wyjątek w przypadku wspólnego miejsca zamieszkania. Jeśli miejsca zamieszkania stron znajdują się w tym samym kraju, stosowane jest prawo tego państwa. To samo dotyczy "wyraźnie bliższego związku" stron z innym krajem. Może to dotyczyć istniejącej wcześniej relacji między stronami, takiej jak kontrakt, który jest ściśle związany z pozaumownymi sporami transgranicznymi. Ponadto strony mają prawo do przedłożenia zobowiązań pozaumownych wybranemu przez siebie sądownictwu. Poprawka do projektu przewiduje ponadto, że osoba, która doznała szkody może podjąć bezpośrednie działanie przeciwko ubezpieczycielowi osoby odpowiedzialnej za szkodę, jeżeli takie działania są przewidziane prawodawstwem regulującym zobowiązania pozaumowne lub przepisami dotyczącymi umowy ubezpieczenia. Ponadto Rada uzgodniła inne wyjątki związane z odpowiedzialnością cywilną za produkt, OC związaną z zanieczyszczeniem środowiska, szkodami spowodowanymi przez przemysł i szkodami będącymi skutkiem nieuczciwych praktyk handlowych. Po przyjęciu Wspólnego Stanowiska Rady, Parlament Europejski podda pod dyskusję tekst Rozporządzenia ROME II podczas drugiego czytania. "Rozporządzenie ROME II" stanowi uzupełnienie Konwencji Rzymskiej z 1980 roku w zakresie prawa stosowanego wobec zobowiązań umownych (obowiązującej od 1 kwietnia 1991 roku). Celem nowego rozporządzenia jest harmonizacja prywatnego prawa międzynarodowego w sprawach. cywilnych i handlowych. Powinno ono ułatwić rozpatrywanie roszczeń w sądach i uznawanie wyroków sądowych przez państwa członkowskie. W październiku rozpoczęły się dyskusje nad Wspólnej Stanowiskiem Rady w Komisji do Spraw Prawnych przy Parlamencie Europejskim. Przyjęcie raportu na ten temat jest zaplanowane na grudzień tego roku. . Propozycja Dyrektywy o Kredycie Konsumenckim - Aktualizacja W dniu 7 październiku 2005, Komisja Europejska opublikowała drugą zmienioną wersję propozycji Dyrektywy o Kredycie Konsumenckim. Główny cel nowej Dyrektywy stanowi harmonizacja zasad dotyczących sprzedaży, reklamowania i regulowania kredytów, oraz praw konsumentów w państwach Unii Europejskiej. Druga zmieniona wersja propozycji ograniczyła zakres Dyrektywy do kredytu konsumenckiego w wysokości do € 50.000. Kredyty hipoteczne zostały wyłączone z zakresu tej Dyrektywy i zostaną uregulowane osobną dyrektywą. W odniesieniu do zasad ochrony, uzupełniony projekt potwierdza prawo odstąpienia, zgodnie z którym konsument może wycofać się z umowy kredytu w ciągu 14 dni, oraz prawo wcześniejszej spłaty, umożliwiające konsumentowi spłatę kredytu w dowolnej chwili. Jeżeli chodzi o wymogi informacyjne, wierzyciele są zobowiązani dostarczać klientom dodatkowe wyjaśnienia, oprócz normalnych przedkontraktowych wymogów informacyjnych. Pożyczkodawcy są ponadto zobowiązani udzielić konsumentom wszechstronnych informacji na temat umowy kredytu w odpowiednim czasie przed podpisaniem umowy w celu właściwego udokumentowania umowy, a także udzielać klientom właściwych informacji na temat ich praw i obowiązków w trakcie obowiązywania danej umowy kredytowej. Reklamy dotyczące kredytów konsumenckich mają prezentować pewne standardowe informacje, takie jak roczna stopa procentowa, koszt miesięcznych spłat i wysokość opłat prowizyjnych.. Propozycja dyrektywy zawiera ponadto definicję terminu "pośrednik kredytowy", ale szczegółowe zasady, określające, jak państwa członkowskie powinny prowadzić rejestr takich pośredników i dokładne regulacje dotyczące ich działalności - zostały usunięte z projektu. . O przyszłości tej dyrektywy jeszcze nie zdecydowano. Parlament Europejski od samego początku opowiadał się za wprowadzaniem minimalnych standardów na skalę Unii Europejskiej zamiast pełnej harmonizacji. To podejście zostało jeszcze wzmocnione podczas ostatniego posiedzenia Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumenta w dniu 9 października. Podczas tego spotkania zostało przedstawione sprawozdanie Izby Lordów, w myśl którego przyszła dyrektywa ma określać wysoki poziom ochrony konsumenta tylko w tych państwach członkowskich, gdzie rynek kredytów konsumenckich i regulujące go przepisy są stosunkowo słabo rozwinięte. Według sprawozdania, nie można osiągnąć pełnej harmonizacji dzięki wydaniu pojedynczej dyrektywy, z powodu bardzo zróżnicowanej oferty produktowej. W związku z powyższym prace nad nią powinny zostać zawieszone, a bardziej skuteczne środki powinny zostać poddane ponownej analizie. Projekt propozycji jest obecnie omawiany przez Radę Ministrów, a przyjęcie Wspólnego Stanowiska przewidywane jest do końca 2006 roku.. Ważne jest, by zauważyć, że Komisja zapowiedziała, że wkrótce przedstawi propozycję dyrektywy o usługach finansowych. BIPAR będzie uważnie śledził to zagadnienie. Prawodawstwo państw członkowskich o przyjęciu Dyrektywy o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym na stronie POI Krajowe prawodawstwo 25 państw członkowskich UE wprowadzające w życie Dyrektywę o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym jest dostępne na stronie internetowej POI (3) (Partnerzy Pośredników Ubezpieczeniowych) w języku wyjściowym. Dla każdego kraju podane są nazwy ustaw legislacyjnych, miejsce ich ogłoszenia w dzienniku urzędowym, data wejścia w życie oraz adresy stron internetowych o krajowym prawodawstwie. Jeżeli chodzi o treść legislacji w poszczególnych krajach, BIPAR obecnie uaktualnia swoje 9-te badania dotyczące wprowadzania IMD w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jak również w Szwajcarii i w Rumunii ubiegającej się o członkostwo w Unii. Po zgromadzeniu odpowiedzi ze wszystkich stowarzyszeń członkowskich, BIPAR opracuje dwa dokumenty: jeden zawierający informacje uporządkowane według krajów, a drugi zawierający dane o poszczególnych zagadnieniach Dyrektywy o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym. Ostateczne wersje dokumentów zostaną opublikowane w połowie listopada na stronie internetowej POI. Będą również udostępnione w Sekretariatach stowarzyszeń krajowych. Wszystkie przepisy krajów członkowskich (także w języku oryginalnym) wprowadzając w życie inne Dyrektywy o Usługach Finansowych są dostępne na stronie internetowej Komisji Europejskiej: http://ec.europa.eu/internal_market/finances/actionplan/transposition/index_en.htm W dniu 28 lipca, ta baza danych została udostępniona przez Komisję w ramach programu Lepszego Stanowienia Prawa zawartego w Białej Księdze na temat Polityki Usług Finansowych na lata 2005-2010. Według Komisji powinno to przyczynić się znacząco do całkowitego procesu wprowadzania legislacji i ograniczyć dodawanie przepisów do prawodawstwa Unii Europejskiej. Inne zagadnienia także zostały uaktualnione na stronie POI (tzn. zamówienia publiczne, CEIOPS, FSAP, programy gwarancji ubezpieczeniowych) Uprzejmie zaprasza się stowarzyszenia członkowskie BIPAR do regularnego odwiedzania tej strony internetowej. regularnie. Następne posiedzenia BIPAR Następne posiedzenia w połowie kadencji BIPAR będą miały miejsce w dniach 8 i 9 lutego 2007 w Paryżu, w Hotelu Ambassador. Roczne Zgromadzenie Ogólne BIPAR, oraz drugie Europejskie Forum Pośredników Ubezpieczeniowych odbędzie się w dniach 30, 31 maja i 1 czerwca 2007 w Brukseli. (1) W październiku 2004 roku CEIOPS ustanowiło Grupę Ekspertów - składającą się z ekspertów z 25 krajowych urzędów nadzoru - do spraw pośredników ubezpieczeniowych. Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego jest również reprezentowana w tej Grupie Ekspertów (2) 89/665/EWGi 92/13/EWG (3) przepisy krajowe znajdują się na stronie http://poi.compuvista.com Dyrektywa o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym/Krajowe Prawodawstwo(Panoramy Rynkowe)/Władze Ubezpieczeniowe/2.1 Dyrektywa o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym/4.Dyrektywa o Pośrednictwie Ubezpieczeniowym - Prawodawstwo Krajowe |