Tekst ustawy ustalony ostatecznie po rozpatrzeniu poprawek Senatu
U S T A W A
z dnia 22 maja 2003 r.
o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku Ubezpieczonych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa organizację nadzoru ubezpieczeniowego i emerytalnego oraz zasady
działania Rzecznika Ubezpieczonych .
Art. 2.
1. Nadzorem ubezpieczeniowym i emerytalnym, zwanym dalej "nadzorem", jest
objęta działalność:
1) ubezpieczeniowa, o której mowa w przepisach o działalności
ubezpieczeniowej;
2) w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego, o której mowa w przepisach o
pośrednictwie ubezpieczeniowym;
3) w zakresie funduszy emerytalnych, o której mowa w przepisach o
organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
4) w zakresie pracowniczych programów emerytalnych, o której mowa
w przepisach o pracowniczych programach emerytalnych.
2. Nadzorowi podlegają podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym
mowa w ust. 1, w szczególności zakłady ubezpieczeń, pośrednicy
ubezpieczeniowi, fundusze emerytalne i towarzystwa emerytalne, zwane dalej
"podmiotami nadzorowanymi".
3. Organem nadzoru jest Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych,
zwana dalej "Komisją".
Art. 3.
Celem nadzoru jest ochrona interesów osób ubezpieczających, ubezpieczonych,
uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy
emerytalnych oraz uczestników pracowniczych programów emerytalnych.
Art. 4.
1. W celu realizacji ustawowych zadań Komisja współpracuje w szczególności z
Komisją Nadzoru Bankowego, Komisją Papierów Wartościowych i Giełd, Prezesem
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz z organami nadzoru
ubezpieczeniowego lub emerytalnego innych państw.
2. Komisja współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w
zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
Art. 5.
1. Rzecznik Ubezpieczonych reprezentuje interesy osób ubezpieczających,
ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków
funduszy emerytalnych i uczestników pracowniczych programów emerytalnych.
2. W celu realizacji ustawowych zadań Rzecznik Ubezpieczonych współpracuje w
szczególności z krajowymi i zagranicznymi organizacjami konsumenckimi oraz z
Rzecznikiem Praw Obywatelskich.
Art. 6.
1. Rzecznik Ubezpieczonych posiada osobowość prawną.
2. Siedzibą Rzecznika Ubezpieczonych jest Warszawa.
Rozdział 2
Organizacja i zasady działania Komisji
Art. 7.
1. Komisja jest centralnym organem administracji rządowej.
2. Nadzór nad Komisją sprawuje minister właściwy do spraw instytucji
finansowych.
Art. 8.
1. Zadaniem Komisji jest:
1) podejmowanie określonych w odrębnych przepisach działań mających na celu
zapewnienie zgodności działalności podmiotów nadzorowanych z przepisami
prawa;
2) kontrola działalności i stanu majątkowego podmiotów nadzorowanych;
3) podejmowanie innych zadań określonych ustawami.
2. Zakres nadzoru i szczegółowe zadania Komisji określają odrębne przepisy.
Art. 9.
1. W skład Komisji wchodzą:
1) Przewodniczący Komisji powoływany przez Prezesa Rady Ministrów na
wspólny wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych i
ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego - na pięcioletnią
kadencję;
2) zastępcy Przewodniczącego Komisji - przedstawiciele wyznaczeni przez:
a) ministra właściwego do spraw instytucji finansowych,
b) ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego;
3) Przewodniczący Komisji Papierów Wartościowych i Giełd albo wyznaczony
przez niego zastępca przewodniczącego;
4) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo wyznaczony przez
niego wiceprezes.
2. W posiedzeniu Komisji, z głosem doradczym, uczestniczą: przedstawiciel
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Ubezpieczonych oraz Generalny
Inspektor Nadzoru Bankowego.
Art. 10.
1. Przewodniczącym Komisji może być osoba posiadająca:
1) wyłącznie obywatelstwo polskie;
2) wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub matematyczne;
3) co najmniej czteroletnie doświadczenie w zakresie obejmującym
funkcjonowanie sektora ubezpieczeń, funduszy emerytalnych, rynku
kapitałowego lub sektora bankowego.
2. Przewodniczący Komisji może być odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed
upływem kadencji z następujących przyczyn:
1) złożenia rezygnacji;
2) niewypełniania obowiązków na skutek długotrwałej choroby trwającej ponad
6 miesięcy, stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;
3) rażącego naruszenia interesów osób ubezpieczających, ubezpieczonych,
uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy
emerytalnych lub uczestników pracowniczych programów emerytalnych;
4) rażącego naruszenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej lub ustaw;
5) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo.
3. W przypadku śmierci Przewodniczącego Komisji jego kadencja wygasa.
4. Ta sama osoba nie może być Przewodniczącym Komisji dłużej niż przez dwie
kolejne kadencje.
5. Przewodniczący Komisji kieruje pracami Komisji i reprezentuje Komisję na
zewnątrz.
Art. 11.
1. Komisja podejmuje rozstrzygnięcia, w tym wydaje decyzje i postanowienia
określone w przepisach odrębnych, w drodze uchwały.
2. Uchwały podpisuje w imieniu Komisji Przewodniczący Komisji, a w przypadku
jego nieobecności, upoważniony przez niego Zastępca Przewodniczącego Komisji.
3. Komisja podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w obecności co najmniej
trzech osób wchodzących w skład Komisji.
4. Szczegółową organizację i tryb pracy Komisji określa regulamin Komisji
uchwalony przez Komisję.
Art. 12.
1. Komisja może upoważnić Przewodniczącego Komisji, zastępców Przewodniczącego
Komisji oraz pracowników Urzędu Komisji do podejmowania działań w zakresie
właściwości Komisji, w tym do wydawania postanowień i decyzji
administracyjnych, z wyłączeniem wydawania określonych w przepisach odrębnych
rozstrzygnięć co do istoty sprawy, w sprawach dotyczących:
1) wydawania i cofania zezwolenia na wykonywanie działalności
ubezpieczeniowej;
2) wydawania zgody na powołanie osób na członków zarządu;
3) połączenia i podziału zakładów ubezpieczeń;
4) przeniesienia portfela ubezpieczeń;
5) wydawania zezwolenia na nabycie lub objęcie akcji zakładu ubezpieczeń;
6) likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń;
7) ustanowienia zarządu komisarycznego zakładu ubezpieczeń;
8) występowania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń;
9) wydawania zezwolenia na utworzenie funduszu emerytalnego i towarzystwa
emerytalnego;
10) cofania zezwolenia na utworzenie towarzystwa emerytalnego;
11) wydawania zezwolenia na przejęcie zarządzania funduszem emerytalnym oraz
połączenie towarzystw emerytalnych;
12) wydawania zezwolenia na nabycie lub objęcie akcji towarzystwa
emerytalnego;
13) wydawania zezwolenia na zmianę statutu funduszu emerytalnego oraz zmianę
statutu towarzystwa emerytalnego;
14) likwidacji pracowniczego funduszu emerytalnego;
15) nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności;
16) kar pieniężnych nakładanych na towarzystwa emerytalne, zakłady
ubezpieczeń lub członków ich organów, oraz zawieszania członków zarządu,
występowania z wnioskiem o odwołanie członka zarządu lub odwołanie
udzielonej prokury lub występowania o zwołanie posiedzenia walnego
zgromadzenia, rady nadzorczej lub zarządu.
2. Pełnomocnictwo, o którym mowa w ust. 1, może upoważniać, w zakresie
określonym przez Komisję, do udzielania dalszych pełnomocnictw pracownikom
Urzędu Komisji.
Art. 13.
1. Obsługę Komisji zapewnia Urząd Komisji, zwany dalej "Urzędem".
2. Urzędem kieruje Przewodniczący Komisji.
3. Organizację Urzędu określa statut Urzędu, nadany w drodze zarządzenia, przez
ministra właściwego do spraw instytucji finansowych w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego.
4. Wynagrodzenia i premie Przewodniczącego Komisji i jego zastępców oraz
pracowników Urzędu są finansowane z wpłat, o których mowa w art. 14.
5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania wielkości środków
przeznaczonych na premie dla Przewodniczącego Komisji i jego zastępców oraz
ustalania wysokości tych premii, a także szczegółowe zasady kształtowania
wielkości środków na wynagrodzenia i premie dla pracowników Urzędu oraz
ustalania wysokości tych wynagrodzeń i premii, uwzględniając w szczególności
organizację Urzędu, konieczność zapewnienia właściwej realizacji zadań
Komisji i Urzędu w zakresie sprawowanego nadzoru oraz poziom płac w
instytucjach nadzorowanych.
Art. 14.
1. Koszty nadzoru ponoszą:
1) zakłady ubezpieczeń do wysokości 0,14% zbioru składek brutto;
2) powszechne towarzystwa emerytalne do wysokości 0,14% składek wpłaconych w
danym roku do zarządzanych przez nie otwartych funduszy emerytalnych.
2. Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze
rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat,
o których mowa w ust. 1, uwzględniając zapewnienie skuteczności sprawowanego
nadzoru.
4. W przypadku niedotrzymania terminu uiszczania wpłat, ustalonego na podstawie
ust. 3, pobiera się odsetki za zwłokę w wysokości odsetek ustawowych.
Art. 15.
Osoby wchodzące w skład Komisji oraz pracownicy Urzędu nie mogą:
1) być akcjonariuszami (udziałowcami) lub członkami władz zakładów
ubezpieczeń oraz wykonywać czynności związanych z działalnością
ubezpieczeniową lub pośrednictwem ubezpieczeniowym, a także podejmować
zatrudnienia w zakładzie ubezpieczeń na podstawie umowy o pracę, umowy
zlecenia, umowy o dzieło albo na podstawie innej umowy o podobnym
charakterze;
2) być akcjonariuszami oraz wykonywać obowiązków członka zarządu lub rady
nadzorczej towarzystwa emerytalnego, a także podejmować zatrudnienia
w takim towarzystwie na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy
o dzieło albo na podstawie innej umowy o podobnym charakterze;
3) podejmować zatrudnienia w funduszu emerytalnym na podstawie umowy
o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo na podstawie innej umowy
o podobnym charakterze.
Art. 16.
1. Komisja może udzielać Komisji Nadzoru Bankowego, Komisji Papierów
Wartościowych i Giełd oraz Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
informacji niezbędnych tym organom do prawidłowego wykonywania ich ustawowo
określonych zadań w zakresie nadzoru.
2. Komisja może żądać od podmiotów wymienionych w ust. 1 informacji niezbędnych
Komisji do prawidłowego wykonywania jej ustawowo określonych zadań w zakresie
nadzoru.
Art. 17.
1. Komisja może zawierać z organami nadzoru ubezpieczeniowego i emerytalnego
innych państw porozumienia o współdziałaniu w zakresie nadzoru.
2. Komisja, na zasadzie wzajemności, może udzielać informacji dotyczących
zakładu ubezpieczeń organowi nadzoru ubezpieczeniowego innego państwa pod
warunkiem, że:
1) informacje zostaną wykorzystane wyłącznie na potrzeby nadzoru
ubezpieczeniowego innego państwa;
2) przekazywanie udzielonych informacji poza organ nadzoru ubezpieczeniowego
innego państwa następuje wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji.
Art. 18.
1. Komisja sporządza corocznie sprawozdanie z działalności nadzoru.
2. Komisja, w terminie do dnia 31 października następnego roku, przedstawia
sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw
instytucji finansowych oraz ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia
społecznego.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, jest jawne.
Rozdział 3
Rzecznik Ubezpieczonych
Art. 19.
1. Rzecznika Ubezpieczonych, zwanego dalej "Rzecznikiem", powołuje Prezes Rady
Ministrów na wspólny wniosek ministra właściwego do spraw instytucji
finansowych i ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego - na
czteroletnią kadencję.
2. Rzecznikiem może być wyłącznie osoba:
1) wyróżniająca się wiedzą i doświadczeniem w zakresie ubezpieczeń oraz
organizacji i funkcjonowania funduszy emerytalnych;
2) posiadająca wyższe wykształcenie.
3. Kadencja Rzecznika rozpoczyna się w dniu jego powołania.
4. Ta sama osoba nie może być Rzecznikiem dłużej niż przez dwie kolejne
kadencje.
5. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji
finansowych oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,
może, po zaopiniowaniu przez Radę Ubezpieczonych, o której mowa w art. 25,
odwołać Rzecznika przed upływem kadencji.
6. Odwołanie Rzecznika przed upływem kadencji może nastąpić wyłącznie
z przyczyn wymienionych w art. 10 ust. 2.
7. Kadencja Rzecznika wygasa w przypadku jego śmierci.
Art. 20.
Do zadań Rzecznika należy podejmowanie działań w zakresie ochrony osób, których
interesy reprezentuje, a w szczególności:
1) rozpatrywanie skarg w indywidualnych sprawach kierowanych do Rzecznika;
2) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących organizacji i
funkcjonowania ubezpieczeń, funduszy emerytalnych i pracowniczych
programów emerytalnych;
3) występowanie do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy
ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę innych aktów prawnych w sprawach
dotyczących organizacji i funkcjonowania ubezpieczeń, funduszy
emerytalnych i pracowniczych programów emerytalnych;
4) informowanie właściwych organów nadzoru i kontroli oraz Polskiej Izby
Ubezpieczeń i organizacji gospodarczych powszechnych towarzystw
emerytalnych o dostrzeżonych nieprawidłowościach w działaniu zakładów
ubezpieczeń, funduszy emerytalnych, towarzystw emerytalnych, pracowniczych
programów emerytalnych i innych instytucji rynku ubezpieczeniowego;
5) stwarzanie możliwości polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów
między ubezpieczającymi, ubezpieczonymi, uposażonymi lub uprawnionymi z
umów ubezpieczenia a zakładami ubezpieczeń, między towarzystwami
emerytalnymi a członkami tych towarzystw, oraz wynikłych z uczestnictwa
w pracowniczych programach emerytalnych, w szczególności organizowanie
sądów polubownych do rozpatrywania tych sporów;
6) inicjowanie i organizowanie działalności edukacyjnej i informacyjnej
w dziedzinie ochrony ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub
uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych oraz
uczestników pracowniczych programów emerytalnych.
Art. 21.
1. Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy podległego mu Biura Rzecznika.
2. Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rzecznika, nadaje, w drodze
zarządzenia, statut, który określa organizację Biura Rzecznika.
Art. 22.
1. Koszty działalności Rzecznika i jego Biura ponoszą:
1) zakłady ubezpieczeń do wysokości 0,01% zbioru składek brutto;
2) powszechne towarzystwa emerytalne do wysokości 0,01% składek wpłaconych w
danym roku do otwartych funduszy emerytalnych.
2. Należności, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze
rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat,
o których mowa w ust. 1, uwzględniając zapewnienie skuteczności działalności
Rzecznika i jego Biura.
4. W przypadku niedotrzymania terminu uiszczania wpłat, ustalonego na podstawie
ust. 3, pobiera się odsetki za zwłokę w wysokości odsetek ustawowych.
Art. 23.
Do pracowników Biura Rzecznika stosuje się odpowiednio przepisy o służbie
cywilnej.
Art. 24.
Rzecznik oraz pracownicy jego Biura nie mogą:
1) być akcjonariuszami (udziałowcami) lub członkami władz zakładów
ubezpieczeń oraz wykonywać czynności związanych z działalnością
ubezpieczeniową lub pośrednictwem ubezpieczeniowym, a także podejmować
zatrudnienia w zakładzie ubezpieczeń na podstawie umowy o pracę, umowy
zlecenia, umowy o dzieło albo na podstawie innej umowy o podobnym
charakterze;
2) być akcjonariuszami oraz wykonywać obowiązków członka zarządu lub rady
nadzorczej towarzystwa emerytalnego, a także podejmować zatrudnienia
w takim towarzystwie na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o
dzieło albo na podstawie innej umowy o podobnym charakterze;
3) podejmować zatrudnienia w funduszu emerytalnym na podstawie umowy
o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo na podstawie innej umowy
o podobnym charakterze;
4) wykonywać innych czynności, które pozostawałyby w sprzeczności z ich
obowiązkami albo mogłyby wywołać podejrzenie o stronniczość lub
interesowność.
Art. 25.
1. Rada Ubezpieczonych jest organem opiniodawczo-doradczym Rzecznika.
2. Radę Ubezpieczonych powołuje na wniosek Rzecznika - na okres jego kadencji -
minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, spośród kandydatów zgłoszonych
przez podmioty wymienione w ust. 3.
3. W skład Rady Ubezpieczonych wchodzą przedstawiciele:
1) reprezentantów samorządu terytorialnego w Komisji Wspólnej Rządu
i Samorządu Terytorialnego - 2 członków;
2) krajowych organizacji konsumenckich - 2 członków;
3) ogólnokrajowych organizacji pracodawców - 2 członków;
4) Rzecznika Praw Obywatelskich - 2 członków;
5) każdej z organizacji związkowych, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy
z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-
Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz.U. Nr 100,
poz. 1080 i Nr 154, poz. 1793 i 1800 oraz z 2002 r. Nr 10, poz. 89 i Nr
240, poz. 2056) - po 2 członków;
6) najliczniejszej organizacji emeryckiej - 1 członek.
4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, może odwołać
członka Rady Ubezpieczonych, po zasięgnięciu opinii podmiotu, który zgłosił
go do uczestnictwa w Radzie Ubezpieczonych.
5. Odwołanie członka Rady Ubezpieczonych przed upływem kadencji Rzecznika może
nastąpić wyłącznie z przyczyn wymienionych w art. 10 ust. 2.
6. Rada Ubezpieczonych działa w oparciu o uchwalony przez siebie i zatwierdzony
przez Rzecznika regulamin.
7. Członkom Rady Ubezpieczonych nie przysługuje wynagrodzenie za udział w jej
posiedzeniach.
Art. 26.
1. Podjęcie czynności przez Rzecznika następuje z urzędu lub na wniosek:
1) osób, które wystąpiły do niego ze skargą lub prośbą o interwencję;
2) właściwych organów nadzoru, kontroli lub innych organów władzy
publicznej.
2. Rzecznik, po zapoznaniu się ze skierowanym do niego wnioskiem, może:
1) podjąć czynność;
2) wskazać wnioskodawcy przysługujące mu prawa i środki działania;
3) przekazać sprawę według właściwości;
4) nie podjąć czynności, o czym zawiadamia, uzasadniając swoje stanowisko,
wnioskodawcę oraz osobę, której sprawa dotyczy.
3. Rzecznik, podejmując czynność, bada, czy wskutek działania lub zaniechania
zakładu ubezpieczeń, towarzystwa emerytalnego lub funduszu emerytalnego nie
nastąpiło naruszenie prawa lub interesów osób wymienionych w art. 5 ust. 1.
4. Rzecznik lub upoważniony przez niego pracownik Biura Rzecznika może:
1) występować do zakładów ubezpieczeń, funduszy emerytalnych, towarzystw
emerytalnych, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Biura
Ubezpieczeń Komunikacyjnych o udzielenie informacji lub wyjaśnień, w
szczególności:
a) w sprawach indywidualnych, z zastrzeżeniem ust. 5,
b) w sprawach postanowień ogólnych warunków ubezpieczeń, które według
Rzecznika są niekorzystne dla osób ubezpieczających, ubezpieczonych,
uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia,
c) dotyczących wewnętrznych regulacji tych instytucji, które według
Rzecznika są niekorzystne dla osób wymienionych w art. 5 ust. 1,
d) na temat nieprawidłowej obsługi osób wymienionych w art. 5 ust. 1,
świadczonej przez te instytucje;
2) zwracać się do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych
w sprawach dotyczących ubezpieczeń obowiązkowych i postulować o ewentualną
zmianę przepisów regulujących te ubezpieczenia;
3) przeprowadzać lub zlecać badania na temat sytuacji na rynku
ubezpieczeniowym i emerytalnym;
4) występować do stron o poddanie spraw rozstrzygnięciu przez sąd polubowny.
5. Wystąpienie o udzielenie informacji lub wyjaśnień w sprawach indywidualnych
może nastąpić wyłącznie na wniosek osoby, której sprawa dotyczy.
6. Po zbadaniu sprawy Rzecznik może:
1) wyjaśnić wnioskodawcy, że nie stwierdził naruszenia praw ani interesów
osób wymienionych w art. 5 ust. 1;
2) zwrócić się do podmiotu, w którego działalności stwierdził naruszenie
prawa lub interesów osób wymienionych w art. 5 ust. 1, o ponowne
rozpatrzenie sprawy;
3) zwrócić się o zbadanie sprawy do właściwych organów, w szczególności do
Komisji, prokuratury bądź organów kontroli państwowej, zawodowej lub
społecznej.
Art. 27.
Zakład ubezpieczeń przekazuje Rzecznikowi wzory umów ubezpieczenia i wniosków o
ubezpieczenie, teksty ogólnych warunków ubezpieczeń oraz inne dokumenty i
formularze stosowane przez zakład ubezpieczeń przy zawieraniu umów
ubezpieczenia, w terminie 14 dni od dnia wprowadzenia ich do obrotu, oraz na
żądanie Rzecznika - taryfy składek ubezpieczeniowych.
Art. 28.
Rzecznik może występować do Sądu Najwyższego o podjęcie uchwały mającej na celu
wyjaśnienie przepisów prawnych budzących wątpliwości lub których stosowanie
wywołało rozbieżności w orzecznictwie.
Art. 29.
1. Podmiot, który otrzymał wniosek Rzecznika w sprawach objętych zakresem jego
działania, jest obowiązany niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30
dni od dnia otrzymania wniosku, poinformować Rzecznika o podjętych
działaniach lub zajętym stanowisku.
2. Przepis ust. 1 nie wyłącza uprawnień organów i instytucji wynikających
z odrębnych przepisów.
Art. 30.
Rzecznik składa corocznie, w terminie 60 dni od zakończenia roku kalendarzowego,
Prezesowi Rady Ministrów sprawozdanie ze swojej działalności oraz uwagi o stanie
przestrzegania prawa i interesów osób, o których mowa w art. 5 ust. 1.
Sprawozdanie jest jawne.
Rozdział 4
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 31.
W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
emerytalnych (Dz.U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz.
668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 60, poz. 702,
z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr
153, poz. 1271 i Nr 241, poz. 2074) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 200:
a) uchyla się ust. 1,
b) w ust. 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
"Zadaniem organu nadzoru jest:";
2) uchyla się art. 200a;
3) w art. 202:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Do decyzji organu nadzoru stosuje się art. 127 ust. 3 Kodeksu
postępowania administracyjnego.",
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
"3a. Organ nadzoru może nadać decyzji administracyjnej rygor
natychmiastowej wykonalności, również jeżeli wymaga tego interes
członków funduszy emerytalnych lub uczestników pracowniczych programów
emerytalnych.";
4) uchyla się art. 203;
5) po art. 204 dodaje się art. 204a w brzmieniu:
"Art. 204a. Organ nadzoru może być uczestnikiem postępowania rejestrowego
dotyczącego towarzystwa emerytalnego lub funduszu emerytalnego.";
6) uchyla się art. 208.
Art. 32.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu
informacji kryminalnych (Dz.U. Nr 110, poz. 1189 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002
r. Nr 81, poz. 731 i Nr 89, poz. 804) w art. 20:
1) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
"7) Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych,";
2) uchyla się pkt 8.
Art. 33.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o
ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052) w art. 51 uchyla
się pkt 2.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 34.
1. Przewodniczący Komisji powołany przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy pełni funkcję do czasu zakończenia kadencji, określonej w ustawie
z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 1996 r.
Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685,
Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015,
z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r.
Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819, Nr 114, poz. 1193
i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 37, poz. 424, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz.
1084 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365 i Nr
153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424 i Nr 60, poz. 535).
2. Powołanie Przewodniczącego Komisji na zasadach określonych w niniejszej
ustawie następuje po zakończeniu kadencji, o której mowa w ust. 1.
Art. 35.
1. Rzecznik powołany przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pełni
funkcję do czasu zakończenia kadencji, określonej w ustawie, o której mowa w
art. 34 ust. 1.
2. Powołanie Rzecznika na zasadach określonych w niniejszej ustawie następuje
po zakończeniu kadencji, o której mowa w ust. 1
Art. 36 .
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.