W pracach Wfii bierze udział 6-osobowa grupa BIPAR, do której delegowany został
pan Tomasz Mintoft-Czyż, członek Komitetu Wykonawczego BIPAR.
 

Wfii została powołana w styczniu 1999 roku w Waszyngtonie. Reprezentuje
ponad 400 000 zawodowych pośredników, którzy prowadzą większość światowych ubezpieczeń.

Wfii reprezentuje interesy pośredników wobec instytucji międzynarodowych i działa
w kierunku pogłębienia roli, odgrywanej przez brokerów i agentów w światowym handlu.
 

Cele

Federacja została stworzona celem promocji wzrastającej, żywotnej roli pośredników ubezpieczeniowych w dzisiejszej globalnej gospodarce, aby zapewnić donośny głos
w ich interesie, występując z innowacyjnymi rozwiązaniami na szczeblu międzynarodowym.
 

Zadania

Wfii umożliwia pośrednikom ubezpieczeniowym jednogłośne występowanie  do międzynarodowych instytucji i regulatorów na całym świecie, w sprawach dotyczących
ich zawodu.

Wfii umożliwia wymianę informacji, dotyczącą globalnych problemów i celów, którymi
są zainteresowane wszystkie narodowe stowarzyszenia pośredników.

Wfii tworzy światowe przywództwo, poszukuje rozwiązań i koordynuje działania na szczeblu międzynarodowym, celem promocji całego przemysłu pośredników ubezpieczeniowych.
 

Zasady

Członkowie Wfii uważają, że dalsza liberalizacja rynków pośredników ubezpieczeniowych
na całym świecie leży w najlepszym interesie konsumentów i pomaga umacniać gospodarkę wszystkich uczestniczących krajów.

Członkowie Wfii w pełni akceptują konkurencję wszystkich kanałów dystrybucji ubezpieczeń, pod warunkiem, że ta konkurencja jest prowadzona uczciwie i na jednakowych warunkach.

Członkowie Wfii wspólnie działają celem zapewnienia, że wszystkie uregulowania na poziomie narodowym, regionalnym i międzynarodowym stwarzają jednakowe, uczciwe warunki konkurencji.

Wfii reprezentuje interesy pośredników wobec międzynarodowych instytucji i stara się pogłębić zrozumienie roli, odgrywanej przez brokerów i agentów ubezpieczeniowych
w światowej gospodarce.

Członkowie
 

Afryka	- African Insurance Brokers Association	- AIBA
	- South African Financial Services Intermediaries Association	- SAFSIA
Europa	- Bureau International des Producteurs d'Assurances et de Reassurances	- BIPAR
Ameryka Łacińska	- Confederacion Panamericana de Productores de Seguros	- COPAPROSE
Ameryka Północna	- Council of Insurance Agents & Brokers	- CIAB
	- Independent Insurance Agents of America	- IIAA
	- Insurance Brokers Association of Canada	- IBAC
Japonia	- Insurance Brokers Association of Japan	- IBAJ
	(członek obserwator)

Światowa Federacja Pośredników Ubezpieczeniowych, nie zarobkowa organizacja,
została zarejestrowana w Belgii.
 

ROLA BROKERÓW I AGENTÓW UBEZPIECZENIOWYCH

Po prostu konieczność

Potrzeba ubezpieczeń była i staje się coraz bardziej oczywista w związku ze wzrastającą kompleksowością nowoczesnego życia. Bez ochrony wobec rozszerzającego się ryzyka, na nieznanym terytorium – biorąc pod uwagę czynnik geograficzny, produkty, usługi, wraz
z ich wewnętrznymi połączeniami – byłoby niewielu ryzykantów, aby się tego podjąć,
co z kolei ograniczało by rozwój ekonomiczny.

Ubezpieczenia zasłużyły sobie na miejsce w świecie biznesu poprzez stworzenie możliwości, że pewne ryzyka były warte podjęcia, na przykład poprzez przekazanie części ryzyka komuś drugiemu, stworzonemu specjalnie do przejęcia części ciężaru odpowiedzialności.
Wkład pośredników ubezpieczeniowych (brokerów i agentów) może jest mniej rozpoznawalny, niż ubezpieczycieli, ale nie mniej znaczący.
 

Poszukiwanie najmniej kosztownej ochrony

Do niezbywalnej funkcji agentów i brokerów należy udzielanie pomocy firmom w ich poszukiwaniach najmniej kosztownego zarządzania ryzykiem. Agenci i brokerzy wyszukują dla nich ochronę, jakiej potrzebują, za możliwie najniższą cenę, z najlepszymi do uzyskania warunkami.

Ich wkład polega nie tylko na przekazaniu ryzyka ubezpieczycielowi, ale również na ocenie
i zastosowaniu innych sposobów zabezpieczenia przed możliwą szkodą (np. ubezpieczeniowe towarzystwa captive, czy inne formy ubezpieczeń wzajemnych), dostarczaniu usług mających na celu zapobieganie szkodom (programy utraty bezpieczeństwa czy kontroli), a także na proponowaniu usług, mających na celu minimalizację strat, które mogą się zdarzyć (zgłaszanie szkód i ograniczanie kosztów sądowych).
 

Innowacje i know-how

Co więcej, międzynarodowi pośrednicy nie są jedynie dostarczycielami takich produktów
i usług. Łącząc ubezpieczeniową i ekonomiczną wiedzę z własnymi ocenami stanu posiadania klienta, są zarówno innowatorami, jak i pośrednikami. Utrzymując bliskie stosunki z klientem często mogą określić potrzebę nowego produktu ubezpieczeniowego, a nawet sami mogą stworzyć odpowiedni produkt, zanim dokonają tego underwriterzy.

Od wieków, w sposób naturalny, trwa rozwój od zwykłych pośredników ubezpieczeniowych do partnerów w  „firmie zarządzającej ryzykiem”, jak brzmi coraz bardziej popularna nazwa, określająca możliwości i aspiracje dzisiejszych pośredników. Ten proces będzie dokonywał się znacznie szybciej w krajach, gdzie od nowa prywatyzowana jest gospodarka, lub liberalizowane są sektory finansowe, gdyż doświadczenia, zdobywane przez wiele lat, mogą
być bezpośrednio zastosowane do istniejących potrzeb.

Pośrednicy ubezpieczeniowi dostarczają usług, które nie tylko ułatwiają wzrost ekonomiczny, ale również wymianę handlową we wszystkich sektorach.
 

Wykorzystanie lokalnych doświadczeń

Zagraniczne filie międzynarodowych pośredników są głównie obsadzane i często kierowane przez lokalny personel, którego znajomość prawa i warunków ekonomicznych, jak również społecznych i kulturowych zwyczajów, jest nie do zastąpienia.

Dokonany przegląd geograficznego rozłożenia sieci pośredników, łącznie z tworzeniem profesjonalnych zespołów usługowych przekonywująco wykazuje, że działalność brokerska, jako świadczenie usług, stała się towarem o zasięgu światowym, klamrą rozwoju nowoczesnej gospodarki, przekraczając granice wszystkich krajów i służąc interesom wszystkich.
 

Usługi lokalne

Wielką korzyścią dla klienta jest połączenie lokalnej usługi z dostępem do oferty międzynarodowej, poprzez którą pośrednicy mogą uzyskać najlepsze rozwiązania, sięgając
do światowych rynków ubezpieczeniowych.

Im większy dostęp ma pośrednik do rynków ryzyka kapitałowego, tym lepiej dla klienta. Jeżeli ubezpieczany klient postawi sobie zadanie rozwinięcia firmy, inwestycje niezbędne do osiągnięcia tego celu są ograniczone określonym budżetem. Międzynarodowy pośrednik może „pokręcić się po okolicy”, aby uzyskać dla klienta najlepszą ochronę, przy najniższych kosztach.

Kontakty światowe

Co więcej, ogromne doświadczenie i analityczne możliwości pośredników stawiają ich na czołowej pozycji w udzielaniu klientom pomocy w wyborze rynków, które są zarówno silne finansowo jak i posiadające dobrze rozłożone ryzyka, mogąc jednocześnie zawrzeć długoterminowe porozumienie z klientem, oraz, co oczywiste, likwidować szkody, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Jeśli celem jest nie tylko rozwinięcie firmy, ale i jej bezpieczny rozwój – bezcenna jest umiejętność zebrania informacji z rynków całego świata. Partnerstwo między lokalnymi
a zagranicznymi ubezpieczycielami, czy miejscowymi a zagranicznymi pośrednikami może natychmiast dostarczyć lokalnemu środowisku ubezpieczeniowemu decydujących dla sprawy, międzynarodowych powiązań.
 

Wzrost ekonomiczny

Jeśli działalność pośredników ubezpieczeniowych odbywa się w warunkach dużej liberalizacji, firmy produkujące dobra i usługi mogą wykorzystywać atmosferę sprzyjającą finansowej konkurencji, przygotowując budżety zarządzania ryzykiem. Efektem takiego połączenia jest dalszy ekonomiczny wzrost na wszystkich płaszczyznach.

Usługi agentów i brokerów obniżają koszty ubezpieczenia wszystkich przedsiębiorstw
w kraju, polepszając w ten sposób ogólną konkurencyjność całego rynku.
 

Agenci i brokerzy ubezpieczeniowi są podstawowym elementem stworzenia i rozszerzania możliwości rynkowych dla produktów ubezpieczeniowych.
 

Liberalizacja działalności pośredników ubezpieczeniowych jest niezbędnym uzupełnieniem podobnych działań w ubezpieczeniach i reasekuracji.

Tylko wtedy, gdy działalność pośredników ubezpieczeniowych jest wystarczająco zliberalizowana, producenci dóbr i usług mogą wykorzystywać bardziej konkurencyjną atmosferę na rynku ubezpieczeń.

Otwarcie lokalnego rynku dla zagranicznych pośredników ubezpieczeniowych może zabezpieczyć dopływ międzynarodowego, ubezpieczeniowego know-how, oraz tworzyć lokalne miejsca pracy.

Brokerzy i agenci pomagają również ubezpieczycielom w rozwijaniu nowych produktów ubezpieczeniowych.

Zwłaszcza na tych rynkach, gdzie międzynarodowi ubezpieczyciele będą konkurować
z lokalnymi ubezpieczycielami, miejscowi ubezpieczyciele będą mogli wiele skorzystać
ze znajomości know-how międzynarodowych brokerów i agentów. W podobny sposób lokalni brokerzy i agenci będą mogli również wykorzystać know-how międzynarodowych brokerów i agentów.

Porozumienie w sprawach GATS będzie znakiem dla zagranicznych brokerów i agentów do inwestowania w lokalne rynki, przyczyniając się w ten sposób do długoterminowego rozwoju rynku ubezpieczeniowego.

Wfii  a sprawa regulacji pośrednictwa ubezpieczeniowego

Federacja uważa, że każdy kraj powinien mieć określone regulacje, dotyczące pośrednictwa ubezpieczeniowego. Dobra i uczciwa regulacja czy legislacja są sprawą podstawową dla uzyskania zaufania publicznego dla całego przemysłu ubezpieczeniowego, ulepszając stosunki między ubezpieczycielem, pośrednikiem i konsumentem, oraz umacniając zaufanie
i ochronę klienta.

Regulacja i legislacja powinny również zachęcać do uczciwej konkurencji oraz chronić integralność rynku. Co więcej, winny tworzyć ułatwienia dla pokrzywdzonych, aby mieli możliwości dochodzenia roszczeń.

Celem zwrócenia uwagi na te zadania Federacja opracowała „Spis problemów dotyczących pośrednictwa ubezpieczeniowego”  („Checklist for regulation on insurance intermediation”),  zawierający przepisy, zasady i problemy, które należy wziąć pod uwagę, opracowując narodowe regulacje pośrednictwa.

Głównym celem tej Checklist jest udzielenie pomocy narodowym stowarzyszeniom pośredników w ich dyskusji z przedstawicielami władz, przygotowujących rozwinięcie lub zmiany regulacji w sprawie pośrednictwa, albo udzielanie pomocy tym krajom, które otwierają rynki poprzez regulację pośrednictwa.

Zakładając, że specyficzne przepisy powinny być przyjęte dla określonych warunków narodowego rynku, Federacja uważa, że minimum zasad powinno być przyjęte w każdym kraju, celem zapewnienia, że regulacja jest przystosowana do zasad międzynarodowego rynku i praktyki regulacyjnej.

Checklist winna być traktowana raczej jako ilustracja filozofii, przyjętej przez wszystkich członków Wfii, a nie końcowy dokument, nie podlegający dyskusji. Federacja uważa, że jest to zbiór problemów do dialogu z wszystkimi zainteresowanymi, na wszystkich szczeblach.

Checklist wyszczególnia jedynie określone problemy regulacji, odnoszące się do pośrednictwa ubezpieczeniowego. Rozpoczyna od określenia, że wiele podstawowych handlowych praw dla pośredników, takich jak prawo do portfela oraz pochodne, zostało ustanowionych w legislacji poprzez inne regulacje, albo przez umowy.

Jeśli te prawa nie zostały odpowiednio wprowadzone zgodnie z praktyką  międzynarodowego rynku, powinny być ustanowione (poprzez regulację albo umowy) równolegle ze specyficznymi problemami regulacyjnymi,

W tym zakresie Federacja zaleca, aby narodowe stowarzyszenia wykorzystały Checklist do oceny problemów w niej zawartych w odniesieniu do istniejących ram prawnych i specyfiki warunków rynkowych.

Federacja będzie kontynuować rozwijanie i uzupełnianie listy problemów, zawartych
w Checklist.
 

Wfii  a liberalizacja.

Od dawna uznano, że liberalizacja handlu w ogólności, a handlu w usługach finansowych
w szczególności, jest podstawą wzrostu ekonomicznego. W sektorze finansowym bardziej swobodny rynek ubezpieczeń może odgrywać kluczową rolę we wspieraniu takiego wzrostu. Obniżenie barier handlowych, celem umożliwienia działalności brokerom i agentom, umiejscowionym za granicą, jest nierozłącznie związane z tym procesem.

Dlatego Federacja wystąpiła do wszystkich członków WTO, aby sprawy pośredników ubezpieczeniowych wpisali na czołowe miejsca w swych programach negocjacji z GATS
na temat usług finansowych.

Federacja i jej członkowie uznają, że klienci ubezpieczeń majątkowych coraz bardziej działają w skali globalnej i dlatego należy popierać ich zainteresowania w transgranicznym dostarczaniu ubezpieczeniowych produktów i usług.

Jest to filozofia wszystkich członków Wfii, na całym świecie.

Wfii uważa, że dalsza liberalizacja sektora jest absolutną koniecznością, aby wszystkim członkom Federacji stworzyć możliwości kontynuowania obsługi klientów, zainteresowanych wzrastającym handlem międzynarodowym.

Federacja opracowała międzynarodowy „Przewodnik dotyczący  negocjacji GATS w sprawie pośredników ubezpieczeniowych”, który określa, co sektor pośredników traktuje jako minimalny stopień liberalizacji, do której każdy kraj, członek WTO, powinien zaangażować się w kolejnej rundzie negocjacji, w interesie całego sektora.

Wartość inicjatywy opiera się na fakcie, że wyraża opinię przemysłu pośrednictwa na całym świecie i Wfii ma nadzieję, że to właśnie ułatwi trudne zadanie negocjatorów w uzyskaniu porozumienia, w interesie przemysłu.
 

Pozycja Wfii odnośnie negocjacji GATS w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego

(wyjątki)

Wfii oraz wszyscy członkowie uważają, że podczas negocjacji GATS wszyscy członkowie WTO powinni się zaangażować w następujących sprawach  :

wprowadzane w przyszłości środki i programy nie powinny, jako program minimum, pomniejszać czy różnicować  aktualnego dostępu do rynku i narodowego podejścia wobec zagranicznych pośredników, usług pośrednictwa oraz wiążących się z tym usług;

usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego (brokerskie i agencyjne), odnoszące się do transportu morskiego i lotniczego, wraz  z wiążącymi się usługami, winny podlegać zasadom dostaw poprzez granice, bez restrykcji oraz ograniczeń w dostępie do rynku;

członkowie powinni zezwolić pośrednikom ubezpieczeniowym (brokerom reasekuracyjnym) na pośredniczenie we wszystkich lokalnych oraz transgranicznych transakcjach reasekuracyjnych;

członkowie powinni określić warunki czy ograniczenia dotyczące transferów pieniędzy przez pośredników ubezpieczeniowych, określając konieczność finansowej odpowiedzialności
w kraju, gdzie usługa jest dostarczana;

zagraniczny pośrednik ubezpieczeniowy powinien mieć prawo handlowego zainstalowania się jako filia, całkowicie własna lub poprzez przejęcie pośrednika ubezpieczeniowego, już działającego w kraju goszczącym, albo jako oddział;

tam, gdzie obecność ma formę joint venture z partnerem zainstalowanym w kraju goszczącym, decyzja o działaniu w formie joint venture, oraz procent udziałów, przejętych przez zagranicznego partnera, powinny być określane jedynie poprzez partnerów joint venture;

zagraniczny pośrednik (broker lub agent) winien mieć prawo wyboru, jako swego przedstawiciela w kraju goszczącym, każdego, kto ma tam miejsce zamieszkania i kto fizycznie przebywa w kraju goszczącym;

członkowie kraju goszczącego winni załatwić czasowe wizy i związane z nimi pozwolenia na pracę, tam gdzie jest to wymagane, dla zawodowego personelu, zatrudnionego przez zagranicznego dostawcę usług we własnym kraju lub biurach innego kraju. To pozwoli im na wjazd do kraju i udzielanie krótko i średnio terminowej pomocy krajowi goszczącemu w sprawach ubezpieczeń, pośrednictwa ubezpieczeniowego i łączącej się z tym działalności;

Zagraniczni pośrednicy ubezpieczeniowi (brokerzy i agenci) nie powinni być gorzej traktowani, niż pośrednicy miejscowi.
 

Wfii  a handel elektroniczny

Wfii jest zdania, że wprowadzanie przepisów regulacyjnych handlu elektronicznego
w dziedzinie ubezpieczeń i sektora dystrybucji ubezpieczeń, powinno być oparte na pewnych  zasadach.

Jedną z głównych zasad, zdaniem Wfii, jest stwierdzenie, że oferujący elektroniczne usługi, wchodzące w zakres definicji pośrednictwa ubezpieczeniowego, muszą spełniać wszystkie wymogi regulacji w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego.

Wfii uważa również, że wprowadzanie przepisów o wymianie handlowej w handlu elektronicznym, dotyczącym ubezpieczeń i sektora dystrybucji ubezpieczeń, winno
być oparte na pewnych zasadach.

Jedną z głównych zasad, zdaniem Wfii, jest stwierdzenie, że handel elektroniczny nie stanowi, jako taki, oddzielnej klasy usług, które mogą czy powinny być oddzielnie negocjowane w rozmowach GATS / WTO.
Istniejące w GATS ustalenia powinny  mieć zastosowanie do transakcji, niezależnie czy są prowadzone elektronicznie czy dotyczą sprzedaży bezpośredniej.
Wfii broni technicznej neutralności GATS.
 

Konferencja Światowej Federacji
Pośredników Ubezpieczeniowych  (Wfii)